Ikona Darmowa dostawa od 200 zł
Ikona Wysyłka w 24h
Ikona Jedyne opatentowane colostrum w Polsce

Choroba Alzheimera, a colostrum

Choroba Alzheimera, a colostrum

Colostrum wpływa korzystnie na budowanie odporności, obniżenie ciśnienia, wzmocnienie zębów i kości oraz wykazuje działanie antynowotworowe. Czy pomaga również w walce z Alzheimerem? Każdy chciałby szczęśliwie przeżyć starość, bez żadnych dolegliwości, zwłaszcza związanych z chorobą Alzheimera. Eliksir młodego, wiecznego życia byłby cudowny. Niestety realnie każdy ma inne schorzenia i przechodzi inne choroby, przyjmuje inne leki. Poziom serotoniny, która wpływa na nasze samopoczucie, często maleje wraz z wiekiem, a niski poziom tryptofanu, czyli związku chemicznego z grupy aminokwasów, którego organizm nie potrafi sam wytworzyć, powoduje mniejszą zdolność mózgu do syntezy serotoniny. Zwiększenie spożycia pokarmu, suplementów z tryptofanem zmniejsza zatem depresję i stres.

Składniki colostrum bovinum odgrywają rolę w łagodzeniu depresji, demencji czy spadku funkcji poznawczych związanych z wiekiem.

Znaczenie mają proste polipeptydy, zwane również kolostryniną zawarte w colostrum. Zwiększają one obronę przed stresem oksydacyjnym, zapobiegają agregacji beta-amyloidu i zmniejszają ekspresję chemokin i cytokin zapalnych. W ten sposób procesy zapalne poprzedzające choroby Alzheimera, zmniejszają się.

Sama choroba Alzheimera to choroba zwyrodnienia układu nerwowego, która prowadzi do otępienia. Cierpią na nią głównie osoby po 65. roku życia, dlatego objawy choroby Alzheimera często są związane z obniżoną sprawnością umysłową mającą związek z wiekiem. Choroba ta została określona jako przedstarczy zanik mózgu. Proces choroby powoduje uszkodzenia w korze mózgowej, co w konsekwencji prowadzi do kłopotów z mową, pamięcią czy myśleniem. Ostatecznie dochodzi do zaniku mózgu, co widoczne jest podczas rezonansu magnetycznego czy tomografii komputerowej.


Rozpoznanie Alzheimera opiera się na stwierdzeniu u pacjenta typowych cech otępienia. Do postawienia stuprocentowej diagnozy potrzebne jest duże nasilenie tych objawów i ich wpływ na normalne funkcjonowanie pacjenta. Jeżeli pacjent zaczyna mieć problemy z pamięcią dotyczącą aktualnie wykonywanych czynności oraz przyswajanych informacji to istnieje powód do niepokoju.

Tego typu zaburzenia powinny skłonić pacjenta do wizyty u lekarza. W rozpoznaniu choroby Alzheimera przeprowadza się różnego rodzaju testy, wykonywane jako badanie przesiewowe: krótka skala oceny stanu psychicznego, test zegara. Badania te nie dają stuprocentowego rozpoznania, ale pomagają wyselekcjonować pacjentów, u których potrzebna jest dalsza diagnostyka w kierunku Alzheimera.

Wykonuje się również badania neuropsychologiczne, które mają na celu ustalenie rodzaju oraz stopnia zaburzeń funkcji poznawczych (dodatkowo pozwala ocenić skuteczność leczenia) - tego rodzaju diagnostyki dokonuje neuropsycholog. Ta metoda powinna być wykonywana u każdego pacjenta z podejrzeniem Alzheimera. Badania dodatkowe obejmują badania obrazowe mózgu w postaci tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego. Nie potwierdzają one diagnozy, ale pomagają wykluczyć inne czynniki otępienia, np. guz mózgu, niedokrwienie lub zmiany pourazowe.

Jeżeli zachodzi podejrzenie, że zaburzenia poznawcze mogła wywołać inna choroba, należy wykonać dodatkowe badania wykluczające lub potwierdzające, że przyczyną zaburzeń jest inny stan niż choroba Alzheimera.

Produkty z colostrum posiadają kolostryninę, która stanowi mieszankę około 32 niskocząsteczkowych peptydów. Jest to kompleks białek występujących właśnie w siarze bydlęcej.

Badania przeprowadzone u osób chorujących na Alzheimera, którym podano kolostryninę pokazały, iż u prawie połowy uczestników doszło do poprawy lub ustabilizowania się choroby. Inne testy udowodniły, iż substancja wpływa na wydłużenie życia komórek, obniża ilość wolnych rodników w organizmie oraz wydłuża pamięć długoterminową. W obecnych czasach jesteśmy świadkami szybkiego starzenia się społeczeństwa. Co za tym idzie, zwiększa się odsetek osób zmagających się z chorobą Alzheimera.

Wszystko to sprawia, iż coraz bardziej poszukuje się rozwiązań mających na celu opóźnienie rozwoju schorzenia. Na ten moment nie są znane skuteczne metody leczenia. Możliwe jest wyłącznie ograniczanie i opóźnianie objawów. Naukowcy prowadzący badania nad kolostryniną zakładają, iż jej skuteczne działanie wynika ze względu na zdolność do hamowania nadmiernego wytwarzania tlenku azotu.

W takim razie jak zapobiegać lub zmniejszyć ryzyko zachorowania na tę chorobę?

Według amerykańskiego psychiatry dr Daniela Gregory Amen można przyspieszyć, opóźnić lub nawet dokonać zmian, które mogą odwrócić chorobę, w zależności od zachowań.

Po pierwsze: dbaj o swoją wagę, nie dopuszczaj do nadmiernego gromadzenia tłuszczu, który produkuje cytokiny zapalne niszczące każdy narząd w organizmie, w tym mózg.

Po drugie: wyeliminuj cukier ze swojej diety! Cukier jest największym wrogiem dla naszego mózgu-szkodzi pamięci długo i krótkotrwałej oraz zwiększa ryzyko zachorowania na udar mózgu.

Po trzecie: ćwicz codziennie-uprawianie sportu, który lubisz zwiększa pracę wszystkich neuroprzekaźników i zwiększa ilość szarych komórek.

Po czwarte: dużo śpij-ma to ogromne znaczenie dla pamięci oraz efektywnego funkcjonowania mózgu. Zbyt krótki sen upośledza jego funkcjonowanie i ma wpływ na zapamiętywanie oraz koncentrację.

Po piąte: ogranicz do minimum spożywanie alkoholu, zabija on bowiem komórki mózgowe.

Po szóste: dbamy o różnorodność diety, tak by dostarczyć organizmowi niezbędnych substancji do prawidłowego funkcjonowania. A wtedy kiedy to konieczne wspomagajmy się suplementacją.

Po siódme: jedz zdrowe tłuszcze-jedzenie pokarmów bogatych w kwasy tłuszczowe omega 3 jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania mózgu. Ponadto jedzenie takich pokarmów zwiększa wchłanialność witamin.

Pamiętajmy, aby ćwiczyć jeden z ważniejszych narządów, jakim jest nasz mózg.

Warto nieustannie rozwiązywać zagadki, krzyżówki, czytać, rozwijać zainteresowania, pasje. Trening mózgu podczas starzenia się może bez wątpienia pomóc w utrzymaniu błyskotliwości. Podobno tego typu trening zmniejsza ryzyko występowania łagodnego zaburzenia poznawczego stadium pomiędzy stanem pełnego zdrowia, a demencją – nawet wśród osób w wieku 70 lat lub starszych, którzy regularnie korzystali z komputerów, zajmowali się sztuką, uczestniczyli w spotkaniach towarzyskich i grali w gry. Stosowanie się do tych zasad pozwoli utrzymać umysł w dobrej kondycji oraz uchronić nasz najważniejszy organ przed uszkodzeniami.

Koncepcja nazwana ,,hipotezą rezerwy poznawczej” głosi, że osoby, które osiągnęły większą zdolność myślenia, uczenia się i zapamiętywania, mogą w rzeczywistości opóźnić symptomy choroby Alzheimera, pomimo postępującej akumulacji beta-amyloidowych złogów w ośrodkowym układzie nerwowym.

Hipoteza ta została przetestowana przez naukowców z Washington University School w St. Lous w latach 2003-2008. Badanie obejmowało 198 osób ze średnią wieku 67 lat. Naukowcy porównali 161 mężczyzn i kobiet normalnie funkcjonujących z 37 pacjentami, których zachowanie i przeszłość medyczna doprowadziły do zdiagnozowania choroby Alzheimera. Wszyscy pacjenci poddani byli badaniom w celu określenia stopnia odkładania się blaszek starczych w mózgu. Im większa ilość złogów w mózgu, tym większe prawdopodobieństwo wykrycia choroby Alzheimera.

Kolejnym testem stosowanym podczas badania było ,,nazywanie zwierząt” – osoby miały minutę na wymienienie jak największej liczby zwierząt. Wymienienie mniej niż 15 zwierząt mogło świadczyć o chorobie Alzheimera. Badacze zwrócili również uwagę na stopień edukacji wszystkich pacjentów poddanych badaniu (sekcje zwłok wykazały, że osoby, których edukacja trwa dłużej, mogą być bardziej odporni na chorobę Alzheimera, pomimo pojawiania się zmian degeneracyjnych w mózgu).


Badacze nie stwierdzili żadnych objawów demencji u osób, u których blaszki amyloidowe nie były obecne w mózgu. Zaobserwowano, iż jeżeli blaszki starcze znajdowały się w mózgu, to nasilenie objawów było odwrotnie proporcjonalne do przebytych lat edukacji badanego pacjenta. Badanie to zostało opublikowane w listopadzie 2008 roku w czasopiśmie Archives of Neurology.


Twój koszyk:

Twój koszyk jest pusty.

Dokonaj swoich pierwszych zakupów